บ้านหอมโฮมคุ๊ก BHHC: ร้านอาหารในบ้านสุดน่ารักของอำเภอพาน เหมือนไปกินอาหารที่บ้านเพื่อน

ถ้าใครเคยตระเวนกินข้าวในอำเภอพานอยู่บ่อยๆ จะเห็นว่าร้านอาหารส่วนใหญ่ในแถบนี้ทำเป็นร้านชัดเจน คือมีหน้าร้านแยกออกมาจากตัวบ้าน บางร้านก็เป็นเพิงข้างถนน บางร้านก็เป็นอาคารพาณิชย์

บางร้านก็เป็นซุ้มสวนๆ นั่งกินกลางแจ้ง แต่ถ้าจะให้บอกร้านที่เอา “บ้านทั้งหลัง” มาเปิดเป็นร้านอาหารแบบจริงจัง โดยที่บ้านยังเป็นบ้านอยู่ดี — ผมนึกออกร้านเดียวคือ บ้านหอมโฮมคุ๊ก BHHC

ร้านนี้ไม่ใช่ร้านใหม่ในวงการอาหารพานนะ แต่เป็นร้านเก่าที่เพิ่งย้ายโลเกชั่นมาตั้งบ้านใหม่ได้ไม่นาน ใครเป็นขาประจำคงพอจำได้ว่าเดิมร้านชื่อ 198 Cafe ตั้งอยู่ที่บ้านสันกลาง คนกินมาก่อนจะรู้ว่ารสมือเจ้าของไม่ธรรมดา พอย้ายมาเปิดในบ้านใหม่ที่บ้านฮ่องหลง เปลี่ยนชื่อเป็นบ้านหอมโฮมคุ๊ก BHHC คอนเซ็ปต์เลยเปลี่ยนตามไปด้วย จากร้านคาเฟ่กลายเป็น “ร้านอาหารในบ้าน” เต็มตัว

หาร้านยังไง? ที่จอดรถมีไหม?

ก่อนพูดถึงเรื่องอื่น ผมขอเคลียร์เรื่องการเดินทางก่อน เพราะร้านนี้ไม่ได้ตั้งอยู่ริมถนนใหญ่ ต้องเข้าซอยหน่อยไปลึกพอสมควร แต่เป็นซอยที่ไม่ได้แออัดรถสันจรไปมาน้อย และถนนหนทางเข้าก็สวยดังนั้นเข้าไปแล้วแทบจะไม่รู้สึกอึดอัดหรือเหนื่อนเลย

ร้านอยู่ใน บ้านฮ่องหลง หมู่ 16 เข้าได้หลายทาง แต่ทางที่สะดวกที่สุดสำหรับคนไม่คุ้นพื้นที่คือ

ซอย 41 ถนนเทศบาล (ซอยข้างร้านมด หมูจุ่ม) หรือ
ซอยเทศบาล 4/1 (ซอยหลังอำเภอ)

เข้าซอยไปซักพัก ก็จะเจอบ้านสีขาวสะอาดตา หน้ารั้วจะมีป้ายเล็กๆ น่ารักๆ บอกว่าร้านเปิดอยู่ ถ้าไม่มีป้ายก็แปลว่าร้านปิด — เป็นกิมมิกเล็กๆ ที่ทำให้รู้สึกเหมือนไปบ้านเพื่อนมากกว่าไปร้าน คนที่ยังไม่เคยไปให้ปักหมุนและไปตาม GPS เป็นวิธีที่เวิร์คที่สุด

มาถึงเรื่องที่จอดรถ — ขอบอกตรงๆ เลยว่าร้านนี้ ไม่มีลานจอด ต้องจอดข้างถนน หน้าบ้านเองจอดรถยนต์ได้ประมาณ 3 คัน ถ้าเต็มแล้วก็ต้องจอดเลยไปหน้าบ้านชาวบ้านแถวนั้น ฟังดูน่ากลัว แต่จริงๆ ไม่ต้องห่วง เพราะถนนแถวนี้รถน้อย ไม่ได้แคบ และคนแถวนั้นก็ไม่ได้ขี้บ่น (เท่าที่เห็นมา) ส่วนถ้ามารถมอเตอร์ไซค์ จอดในรั้วบ้านได้เลย พื้นที่เยอะ

จุดนี้คือข้อจำกัดอย่างหนึ่งของการที่ร้านเป็นบ้านในหมู่บ้าน ใครจะมาเป็นกลุ่มใหญ่หลายคันรถ อาจต้องวางแผนเรื่องที่จอดสักหน่อย

เดินเข้าร้าน = เดินเข้าบ้าน

ความรู้สึกแรกที่ก้าวเท้าเข้ามาคือ “นี่บ้านคนนะ ไม่ใช่ร้าน” จริงๆ ครับ มันคือบ้านคนจริงๆ ตัวบ้านสีขาว สดสะอาด เพิ่งสร้างใหม่ได้ไม่นาน (เปิดร้านมาประมาณปีสองปี) ทุกอย่างยังดูใหม่เอี่ยม พื้น ผนัง องค์ประกอบในบ้านสะอาดหมดจดทุกซอกทุกมุม

สิ่งที่ผมประทับใจมากคือเจ้าของบ้านชัดเจนว่าตั้งใจให้บ้านเป็นแนว มินิมอล (Minimal) จริงๆ ของตกแต่งมีน้อยมาก ไม่มีของรกหูรกตา มีแค่ชั้นวางพระนิดหน่อย รูปสองสามรูป ที่เหลือปล่อยให้พื้นที่หายใจได้ ผนังขาว เพดานสูง รู้สึกโปร่งโล่ง สบายตา

พื้นที่นั่งกินอาหารแบ่งเป็นสองโซนใหญ่ๆ

โซนหน้าบ้าน มีโต๊ะใหญ่ 5 ที่นั่ง 1 โต๊ะ และโต๊ะเล็ก 4 ที่นั่ง 1 โต๊ะ
โซนหลังบ้าน ติดกับเคาท์เตอร์ มีโต๊ะเล็กๆ อีก 4 โต๊ะ ประมาณ 14 ที่นั่ง

รวมๆ ถ้าคนเต็มร้านก็จุได้ประมาณ 25-30 คน ถือว่าไม่เล็กไม่ใหญ่ พอดีๆ สำหรับร้านในบ้าน

“ขออภัยที่ทำให้งง” — Flow การสั่งอาหารแบบที่ลูกค้าต้องเรียนรู้เอง

เนื้อหาเว็บของเราถ้าดีเราก็จะบอกว่าดี ถ้าแย่เราก็จะบอกว่าแย่ ถ้าตรงไหนที่เรารู้สึกว่ามันติดๆขัดๆสร้างประสบการณ์ไม่พึงประสงค์ในฐานะลูกค้าเราก็จะนำเสนอตามนัั้น

ตรงนี้ขอเล่าจากประสบการณ์ตรงครั้งแรกที่ไป เพราะผมว่ามันเป็นจุดที่คนใหม่ทุกคนน่าจะเจอเหมือนกัน แต่หลังจากไปครั้งที่สองหรือครั้งต่อๆไปก็จะไม่เจอเพราะรู้แล้วต้องทำยังไง

พอเดินเข้าร้าน ผมก็ทำเหมือนไปร้านอาหารทั่วไป คือเลือกโต๊ะที่ชอบ แล้วนั่งรอพนักงานมารับออเดอร์ บังเอิญวันนั้นเลือกนั่งโต๊ะเล็กโซนหน้า รออยู่ประมาณ 5 นาที… เงียบ ไม่มีใครออกมาเลย เริ่มงงในใจแล้วว่า “เอ๊ะ ร้านยังเปิดอยู่ไหม?” หรือ “ต้องเดินไปสั่งเองรึเปล่า?”

สุดท้ายเลยตัดสินใจลุกเดินไปหลังบ้าน เพื่อหาคนสั่งอาหาร พอเดินไปถึง ก็เจอ เคาท์เตอร์อยู่ด้านหลังของบ้าน ติดกับห้องครัวเลย เจ้าของกำลังง่วนทำอาหาร-ทำเครื่องดื่มอยู่ตรงนั้นพอดี ถึงบางอ้อทันทีว่า — อ๋อ พื้นที่หลักของร้านอยู่หลังบ้าน ต้องเดินมาสั่งเอง แล้วเคาท์เตอร์ที่ว่ามันก็หลบมุมพอดี มองมาจากด้านหน้าจะไม่เห็นแบบเต็มๆ ก็รู้แหละว่าตรงนั้นคงมีอะไรซัก คงจะเป็นห้องครัว แต่ก็ไม่ได้คิดว่าต้องเดินไปสั่งอาหารที่ห้องครัว

จุดที่ทำให้คนใหม่งงคือ เคาท์เตอร์ถูกบังด้วยผนัง ระหว่างพื้นที่กลางบ้านกับส่วนหลัง ดังนั้นถ้านั่งอยู่โต๊ะหน้าจะมองไม่เห็นเคาท์เตอร์ และคนที่อยู่หลังเคาท์เตอร์ก็มองไม่เห็นว่ามีคนเดินเข้ามาในร้าน นี่คือ “สูญญากาศของการต้อนรับ” ที่ผมรู้สึก

จากที่คุยกันคงเป็นเพราะข้อจำกัดของตัวบ้านที่ไม่สามารถเอาเคาท์เตอร์มาตั้งหน้าบ้านได้ ผมเข้าใจครับ แต่ถ้าจะให้คนใหม่ไม่งง

ผมอยากเสนอเล็กๆ ว่า น่าจะมีป้ายเล็กๆ ตอนเข้าร้านบอกว่า “เชิญสั่งอาหารที่เคาท์เตอร์ด้านหลัง” หรืออะไรประมาณนั้น แค่ป้ายเดียวก็ช่วยได้เยอะมาก ลูกค้าจะได้ไม่ต้องเก้ๆ กังๆ

สรุป Flow ที่ดีที่สุดของร้านนี้คือ:

เดินเข้าบ้าน
เดินตรงไปหลังบ้าน หาเคาท์เตอร์
ทักทายเจ้าของ บอกว่าจะนั่งโต๊ะไหน หรือสั่งอาหารเลย
หาที่นั่ง รออาหาร

พอไปครั้งที่สองสามก็จะชินครับ ไม่มีปัญหาอะไรอีก แค่ครั้งแรกที่ไปต้องทำใจไว้นิดนึง

ส่วนตัวเจ้าของหรือคนดูแล อัธยาศัยดีมาก เป็นมิตร พูดคุยรู้เรื่อง ขออะไรเป็นพิเศษก็ทำให้ ไม่มีปัญหาหรือข้อโต้แย้งเลย

อาหารคือพระเอก — แต่ไม่ใช่อาหารเหนือนะ

มาถึงเรื่องสำคัญที่สุดของการรีวิวร้าน คืออาหาร

ขอบอกก่อนเลยว่า ร้านนี้ไม่ใช่ร้านอาหารเหนือ ใครหวังจะมากินแกงฮังเล น้ำพริกหนุ่ม แคบหมู ไส้อั่ว — บอกตรงๆ ว่าไม่มี เมนูที่ใกล้เคียงอาหารเหนือสุดที่ร้านนี้มีก็คือ ขนมจีนน้ำเงี้ยว กับ ข้าวซอย เท่านั้น

ลักษณะของอาหารที่ร้านบ้านหอมโฮมคุ๊กคือ อาหารตามสั่งแบบไทยๆ บวก อาหารจานเดียว บวก เมนูปูพิเศษ ที่เป็นของเด่นของร้าน

กลุ่มอาหารจานเดียว / ตามสั่ง:

ผัดไทย
ผัดผัก คะน้า กะเพรา
กะเพราหมูสับไข่ดาว ⭐ (เมนูที่ผมแนะนำสุดๆ)
ข้าวผัด
หมูมะนาว
ไข่เจียว
ผัดผักรวม
ข้าวผัดพริกแกง ผัดพริกเผา ข้าวพะแนง
ราดหน้า

กลุ่มกับข้าว:

ผัด, ต้ม, ต้มยำ
ปลาทอด, ปลาสามรส
ยำต่างๆ
สุกี้
หมูมะนาว
เอ็นไก่ทอด
กุ้งแช่น้ำปลา

เมนูพิเศษเด่นๆ ของร้าน — กลุ่มเมนูปู:

ขนมจีนน้ำยาปู
ข้าวปูก้อนไข่ข้น
กะเพราไข่ข้น (ใส่ปู)
ข้าวผัดปู

ของกินเล่น / ของทอด:

เฟรนช์ฟราย, นักเก็ต, เปาะเปี๊ยะทอด
ชีสบอล, โดนัท
ขนมปัง, โทสต์

ของหวาน: รวมๆ ประมาณ 20 รายการ มีเค้ก ไอศครีม โทสต์ ครบเครื่อง

กะเพราหมูสับไข่ดาว — เมนูเบสิกที่อร่อยจนคิดไม่ถึง

ถ้าให้เลือกเมนูเดียวที่ต้องสั่งทุกครั้งที่มา ผมขอเลือก กะเพราหมูสับไข่ดาว ครับ ฟังดูเหมือนเมนูธรรมดาที่ไหนก็มี แต่บอกเลยว่าของร้านนี้รสมือต่างจริงๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะวัตถุดิบ หรือสัดส่วนการปรุง หรือไฟแรงของกระทะ — กินแล้วรู้สึกว่ามันคนละเรื่องกับกะเพราตามสั่งทั่วไป

ความอร่อยของเมนูนี้ติดมาตั้งแต่สมัยเป็น 198 Cafe แล้ว ใครเคยกินสมัยอยู่บ้านสันกลางจะรู้ว่ารสชาติยังคงเดิม

น้ำส้มคั้นสด — เมนูที่ต้องรีบสั่งก่อนหมด

อีกอย่างที่ห้ามพลาดคือ น้ำส้มคั้นสด ความสดของส้มคั้นที่นี่หอม หวานแบบหวานธรรมชาติของส้มจริงๆ ไม่ใช่หวานเพราะใส่น้ำตาล ดื่มแล้วชื่นใจ

แต่จุดที่ต้องจำคือเมนูนี้ มีจำกัด ครับ ผมเคยไปหลายครั้งแล้วเจอ “หมดแล้วครับ” ก็หลายหน เพราะคงเป็นเพราะคั้นสดทุกเช้า ส้มหมดก็คือหมด ดังนั้นถ้าอยากกิน แนะนำให้ไปช่วงต้นวัน

คาปูชิโนเย็น — สำหรับคอกาแฟ

เมนูเครื่องดื่มของร้านนี้เยอะมาก ผมประมาณว่ามีรวมกัน (ทั้งคาเฟอีนและไม่มีคาเฟอีน) ราว 50 รายการ เลือกกันไม่ถูก ในกลุ่มกาแฟ ที่ผมว่าเด่นสุดคือ คาปูชิโนเย็น กลมกล่อมกำลังดี เพื่อนที่ไปด้วยบอกว่า ลาเต้ ก็อร่อยไม่แพ้กัน

แต่ข้อสังเกตของกาแฟร้านนี้คือ ติดหวานไปนิด ตอนสั่งแนะนำให้บอกระดับความหวานชัดๆ ไม่งั้นอาจจะหวานเกินสำหรับบางคน

ส่วนเมนูที่คนแนะนำกันต่อๆ มาก็มี ชาเขียวน้ำผึ้งมะนาว กับ อโวคาโดนมสด สำหรับอโวคาโดนมสด ที่นี่ผมแนะนำให้สั่งหวานปรกติ ไม่งั้นอาจจะจืดไปนิด แต่ถ้าใครไม่กินหวานก็คงพอดี

ราคาดี ของถูก คุ้มมาก

เรื่องราคา ผมขอบอกตรงๆ ว่า ค่อนข้างถูก เมื่อเทียบกับคุณภาพและปริมาณ

อาหารจานเดียวทั่วไป: 55-70 บาท (ได้จานใหญ่ คุ้มมาก)
เมนูปลา: ประมาณ 180 บาท
เมนูพิเศษ (กลุ่มปู): 90-100 บาท
กาแฟ: ร้อน 45 / เย็น 55 / ปั่น 65 บาท

ถ้าไป 2 คน กินแบบปรกติ มีอาหาร 2-3 อย่าง บวกเครื่องดื่ม โดยรวม ไม่เกิน 300 บาท ถ้าไป 5 คน สั่งกินกันเต็มที่ บวกของหวาน บวกเครื่องดื่ม ไม่เกิน 1,000 บาท

ในยุคที่ของแพงทุกอย่าง ราคานี้ถือว่าเป็นมิตรมากๆ

ข้อเสียที่ต้องบอก: อาหารช้า

ถ้าถามว่ามีข้อเสียไหม ก็มีครับ ข้อใหญ่สุดของร้านนี้คือ อาหารออกช้า

จากที่ไปหลายครั้ง (รวมถึงตอนที่ยังเป็น 198Cafe ที่บ้านสันกลาง) เวลาเฉลี่ยตั้งแต่สั่งจนได้กินอยู่ที่ 30-50 นาที ยิ่งวันที่ลูกค้าหลายโต๊ะ ยิ่งใช้เวลามากขึ้น

เหตุผลก็เห็นชัดๆ ครับ เพราะแม่ครัวต้องทำเองทุกอย่าง ทั้งทำอาหาร ทำเครื่องดื่ม รับออเดอร์ คือทำคนเดียวเกือบทั้งหมด ดังนั้นถ้าออเดอร์เข้ามาพร้อมกันหลายๆ โต๊ะ ก็ต้องรอตามคิว

ถ้าใครมีเวลาน้อย รีบกิน รีบไป ขอแนะนำว่า ร้านนี้ไม่เหมาะ ครับ แต่ถ้ามีเวลาประมาณ 1-1.5 ชั่วโมง อยากนั่งคุย พักผ่อน ก็โอเคมาก

ส่วนตัวผมว่า 30-50 นาทียังพอรับได้ ไม่ถึงขั้นหงุดหงิด เพราะบรรยากาศร้านสบาย ไม่อึกทึก นั่งคุยกับเพื่อนเพลินๆ ก็หมดเวลาไปได้ไม่ยาก

สิ่งที่ทำให้ร้านนี้พิเศษ — บรรยากาศ “บ้าน” ที่หาที่อื่นไม่ได้

เอาจริงๆ พอกินไปหลายครั้ง สิ่งที่ทำให้ผมกลับมาที่ร้านนี้บ่อยๆ ไม่ใช่แค่อาหารอร่อย แต่เป็น บรรยากาศ

พูดตามตรงถึงแม้เจ้าของร้านมีอัธยาศัยที่ดีแต่ผมมีโอกาสได้พูดคุยหรือมีปฏิสัมพันธ์กับเจ้าของน้อยมาก แต่ผมชอบบรรยากาส หรือ Vibe ของร้านมากกว่า นับว่าเป็นร้านอาหารที่สะอาดที่สุดร้านหนึ่งที่เคยเข้าไป พื้นที่โต๊ะบริเวณที่นั่งทางอาหารสะอาด ห้องครัวสะอาด ห้องน้ำสะอาด บริเวณโดยรอบสะอาด

เจ้าของร้านนี้ทำสิ่งที่ผมว่ายากมาก คือ เอาบ้านมาทำเป็นร้าน คือบ้านที่ใช้อาศัยอยู่ทุกวันแต่ยังรักษาความเป็นบ้านไว้ครบ บ้านยังดูใหม่ สะอาด เงียบสงบ ระหว่างทานอาหารไม่มีคนในบ้านเดินเข้า-ออกให้รู้สึกอึดอัด ไม่มีใครมาใช้ชีวิตประจำวันให้เห็น สิ่งที่เห็นคือถ้าเดินไปหลังบ้าน ก็จะเห็นสมาชิกในครอบครัวกำลังง่วนอยู่กับการทำอาหาร ทำเครื่องดื่ม จัดจาน ล้างผัดล้างจาน

มันให้ความรู้สึกที่หาได้ยากในร้านอาหารทั่วไป — ไม่ใช่ความรู้สึกของการ “ไปกินข้าวที่ร้าน” แต่เป็นความรู้สึกของ “ไปกินข้าวบ้านเพื่อน” หรือ “บ้านญาติ”

อีกข้อที่ผมชื่นชมคือ ห้องน้ำ ที่นี่ก็คือห้องน้ำในตัวบ้าน เท่าที่เห็นมี 2 ห้อง สะอาด สะดวก ใช้ได้สบายใจ ไม่ต้องกลั้นใจเข้าเหมือนบางร้าน

หลังจากที่ไปมาแล้ว 4-5 ครั้ง ถ้าถามว่าจะไปอีกไหม ตอบได้เลยว่าถ้ามีโอกาสได้ไปแถวนั้นก็จะแวะไปอีกแน่นอน

เหมาะกับใคร? ไม่เหมาะกับใคร?

เหมาะกับ:

คนที่ชอบบรรยากาศสงบ ส่วนตัว ไม่อึกทึก
ครอบครัวเล็ก หรือกลุ่มเพื่อน 2-5 คน
คนที่อยากกินอาหารบ้านๆ รสชาติดี ราคาเป็นมิตร
คนที่มีเวลา ไม่รีบ
คนที่ชอบสไตล์มินิมอล สะอาด

อาจจะไม่เหมาะกับ:

คนที่รีบ ต้องการอาหารเร็ว
กลุ่มใหญ่ 6 คนขึ้นไป (ที่นั่งและที่จอดรถมีจำกัด)
คนที่อยากกินอาหารเหนือเข้มข้น
คนที่คาดหวังบริการแบบโรงแรม

สรุป — สิ่งที่ดี และสิ่งที่อยากให้ปรับ

ข้อดีที่ต้องชม:

รสชาติอาหารดี อร่อยตั้งแต่สมัย 198 Cafe จนถึงตอนนี้
ราคาถูกเทียบกับคุณภาพและปริมาณ
บรรยากาศ “บ้าน” ที่หาได้ยากในร้านทั่วไป
เงียบสงบ สะอาด ส่วนตัว
เจ้าของอัธยาศัยดี ขอเป็นพิเศษได้
ห้องน้ำสะอาด

ข้อที่อยากให้ปรับ:

Flow การต้อนรับลูกค้าใหม่ ควรมีป้ายแนะนำว่าให้ไปสั่งที่เคาท์เตอร์ด้านหลัง
อาหารออกช้า โดยเฉพาะวันที่คนเยอะ
เครื่องดื่มกาแฟติดหวานไปนิด ต้องบอกระดับความหวานทุกครั้ง
ที่จอดรถจำกัด มาเป็นกลุ่มใหญ่ต้องวางแผน

เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยจากประสบการณ์

ถ้าให้แนะนำสำหรับคนที่จะไปครั้งแรก:

ไปช่วงไม่พีค — เลี่ยงเที่ยงเสาร์-อาทิตย์ จะไม่ต้องรอนาน
เดินตรงไปหลังบ้านเลย — สั่งที่เคาท์เตอร์แล้วเลือกที่นั่ง
รีบสั่งน้ำส้มคั้นสด — ก่อนหมด
บอกระดับความหวานเครื่องดื่ม — กันเซอร์ไพรส์กับความหวาน
เผื่อเวลา 1-1.5 ชั่วโมง — ไม่ต้องรีบมาก
แนะนำให้ไปช่วงก่อนเย็นๆก่อนตะวันตกดินเพราะแถวนั้นถึงแม้จะเป็นหมู่บ้านแต่บรรยากาศดีมาก