Category ร้านอาหารและเครื่องดื่ม

Disclaimer: เนื้อหาในโพสต์นี้เป็นเพียงความคิดเห็นและประสบการณ์ส่วนตัวของบุคคลคนหนึ่งหรือกลุ่มหนึ่ง ณ ช่วงเวลาที่ไปใช้บริการนั้นๆ ดังนั้นประสบการณ์ รสชาติ ความชอบและสิ่งที่พบเจออาจแตกต่างกันไปตามสถานการณ์และมุมมองของแต่ละบุคคล เนื้อหานี้จะพูดถึงประสบการณ์การไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือในอำเภอพาน ที่ชื่อร้านก๋วยเตี๋ยวเรือชามเฮงที่ทางเราได้ไปกินมาแล้วหลายสิบครั้ง เนื่องจากไปกินมาซะบ่อยจนคิดว่าน่าจะนำมาถ่ายทอดอีกครั้งว่าเป็นยังไงบ้าง ก่อนอื่นอยากจะบอกว่า อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย มีร้านก๋วยเตี๋ยวเยอะจริงๆ หันไปทางไหนก็มีแต่ร้านก่วยเตี๋ยว ในแต่ละถนนแต่ละซอยมีร้านก๋วยเตี๋ยวที่เห็นเด่นชัดเจรและแอบซ่อนตัวแบบแทบไม่รู้เลยว่าตรงนี้มีร้านก๋วยเตี๋ยวอยู่ และอำเภอพานก็เป็นอำเภอที่มีก๋วยเตี๋ยวน้ำใสที่อร่อยมาก เรียกว่าอร่อยระดับจังหวัดเลยก็ว่าได้อยู่หลายร้าน จากประสบการณ์ตรงและได้ยินได้ฟังจากคนอื่นๆหลายๆคนเป็นระยะเวลาหลายปีที่อยู่ที่นี่ ก๋วยเตี๋ยวน้ำใสอร่อยระดับจังหวัดอยู่ที่นี่ เฉพาะ 3 ร้านนี้คือ ก๋วยเตี๋ยวตังอานี่ยกให้อันดับหนึ่งแห่งก๋วยเตี๋ยวน้ำใสเลย ตามมาด้วยพานโอชา และก๋วยเตี๋ยวป้าทอน แต่ก็เป็นอะไรที่แปลกคือพานหาก๋วยเตี๋ยวเรือที่เรียกว่าอร่อยจริงๆได้ยากมาก มันก็มีนะที่กินแล้วรู้สึกว่าโอเค แต่ก็ไม่ได้ว้าวขนาดลากตัวเองไปกินอีกเรื่อยๆ จนกระทั่งเรามาพบก๋วยเตี๋ยวเรือชามเฮงซึ่งเปิดมาได้ไม่นานประมาณ 1 ปีเท่านั้นเอง ตอนนี้อำเภอพานก็มีก๋วยเตี๋ยวเรือที่เป็นก่วยเตี๋ยวเรือที่เรียกได้เต็มปากว่าเป็นก๋วยเตี๋ยวเรือจริงๆ ซึ่งคู่ควรจะเป็นก๋วยเตี๋ยวเรือที่อร่อยที่สุดในพานเลยตอนนี้เลย น่าจะเป็นเวลา 10 เดือนได้แล้วมั้งที่ทางเราได้รู้จักไปลองชิมก๋วยเตี๋ยวเรือชามเฮงแล้วติดใจกลับไปกินบ่อยๆ ทั้งตั้งใจเดินทางไปกินและแวะไปกินหลังจากทำธุระแถวนั้น อย่างน้อยก็เดือนละ 3-4…

Disclaimer: เนื้อหาในโพสต์นี้เป็นเพียงความคิดเห็นและประสบการณ์ส่วนตัวของบุคคลคนหนึ่งหรือกลุ่มหนึ่ง ณ ช่วงเวลาที่ไปใช้บริการนั้นๆ ดังนั้นประสบการณ์ รสชาติ ความชอบและสิ่งที่พบเจออาจแตกต่างกันไปตามสถานการณ์และมุมมองของแต่ละบุคคล เมื่อพูดถึงข้าวต้มเราแบ่งชนิดของข้าวต้มเป็น 2 แบบ คือ แบบแรกคือข้าวต้มกุ๊ย คือข้าวต้มที่แค่ต้มข้าวให้ข้าวบานแล้วทำหรือหากับข้าวทานคู่กัน เช่น ไข่เค็ม กุนเชียง ผัดผักต่างๆ​ ส่วนข้าวต้มเครื่อง คือข้าวต้มมีขั้นตอนและวิธีทำที่พิถีพิถันกว่านั้น ใช้เวลามากกว่า เพราะต้องเคี่ยวน้ำซุปแยกจากข้าวต้ม ให้ได้รสชาติกลมกล่อม แล้วยังต้องมีผักโรยหน้า กระเทียมเจียว พริกไทย ให้ครบเครื่อง​ เช่น ข้าวต้มหมู กุ้ง ปลา รวมมิตรทะเล หากพูดถึงข้าวต้มเครื่องในพานแล้วเบอร์หนึ่งที่แทบทุกคนต้องยอมรับคือ ข้าวต้มเมืองชล เป็นร้านถือว่าเก่าแกประจำอำเภอเลยก็ว่าได้ เท่าที่รู้ก็ขายมาแล้วไม่ต่ำกว่า 20 ปี หรือนานกว่านั้น ใครที่เป็นสายซดน้ำซุปร้อนๆหรือชอบกินมื้อเย็นแบบฟินๆ บอกเลยว่าห้ามพลาดเด็ดขาด…

Disclaimer: เนื้อหาในโพสต์นี้เป็นเพียงความคิดเห็นและประสบการณ์ส่วนตัวของบุคคลคนหนึ่งหรือกลุ่มหนึ่ง ณ ช่วงเวลาที่ไปใช้บริการนั้นๆ ดังนั้นประสบการณ์ รสชาติ ความชอบและสิ่งที่พบเจออาจแตกต่างกันไปตามสถานการณ์และมุมมองของแต่ละบุคคล ถ้าพูดถึงกุ้งก้ามกรามสดในจังหวัดเชียงราย คนส่วนใหญ่จะนึกถึง “บ่อกุ้งเทิง” ที่อำเภอเทิงเป็นที่แรก เพราะที่นั่นเป็นแหล่งเพาะพันธุ์กุ้งที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัด ด้วยพื้นที่กว่า 2,000 ไร่ และเป็นหนึ่งในแหล่งใหญ่อันดับต้นๆ ของภาคเหนือ ใครอยากได้กุ้งสดตัวโตๆ ก็มักจะขับรถไปซื้อถึงบ่อ แต่ความจริงทุกวันนี้ ถ้าคุณอยู่ในเขตอำเภอพาน ไม่ต้องเสียเวลาขับรถไปไกลถึง 50 กิโลเมตรอีกแล้ว เพราะในตัวอำเภอเองมีร้านขายกุ้งสดเป็นๆ อยู่ 2-3 ร้าน หลักๆ ก็จะมี ร้านบ่อกุ้งพาน, ร้านบ่อกุ้งเหมืองง่า, และ ร้านบ่อกุ้งนายโข่ง วันนี้ผมจะพาทุกคนไปดูร้านแรกกัน — บ่อกุ้งพาน ร้านที่อยู่กลางเมืองพานเลย ใกล้กว่าที่คิด ทำเล…

Disclaimer: เนื้อหาในโพสต์นี้เป็นเพียงความคิดเห็นและประสบการณ์ส่วนตัวของบุคคลคนหนึ่งหรือกลุ่มหนึ่ง ณ ช่วงเวลาที่ไปใช้บริการนั้นๆ ดังนั้นประสบการณ์ รสชาติ ความชอบและสิ่งที่พบเจออาจแตกต่างกันไปตามสถานการณ์และมุมมองของแต่ละบุคคล ถ้าใครเคยตระเวนกินข้าวในอำเภอพานอยู่บ่อยๆ จะเห็นว่าร้านอาหารส่วนใหญ่ในแถบนี้ทำเป็นร้านชัดเจน คือมีหน้าร้านแยกออกมาจากตัวบ้าน บางร้านก็เป็นเพิงข้างถนน บางร้านก็เป็นอาคารพาณิชย์ บางร้านก็เป็นซุ้มสวนๆ นั่งกินกลางแจ้ง แต่ถ้าจะให้บอกร้านที่เอา “บ้านทั้งหลัง” มาเปิดเป็นร้านอาหารแบบจริงจัง โดยที่บ้านยังเป็นบ้านอยู่ดี — ผมนึกออกร้านเดียวคือ บ้านหอมโฮมคุ๊ก BHHC ร้านนี้ไม่ใช่ร้านใหม่ในวงการอาหารพานนะ แต่เป็นร้านเก่าที่เพิ่งย้ายโลเกชั่นมาตั้งบ้านใหม่ได้ไม่นาน ใครเป็นขาประจำคงพอจำได้ว่าเดิมร้านชื่อ 198 Cafe ตั้งอยู่ที่บ้านสันกลาง คนกินมาก่อนจะรู้ว่ารสมือเจ้าของไม่ธรรมดา พอย้ายมาเปิดในบ้านใหม่ที่บ้านฮ่องหลง เปลี่ยนชื่อเป็นบ้านหอมโฮมคุ๊ก BHHC คอนเซ็ปต์เลยเปลี่ยนตามไปด้วย จากร้านคาเฟ่กลายเป็น “ร้านอาหารในบ้าน” เต็มตัว หาร้านยังไง? ที่จอดรถมีไหม? ก่อนพูดถึงเรื่องอื่น ผมขอเคลียร์เรื่องการเดินทางก่อน…

Disclaimer: เนื้อหาในโพสต์นี้เป็นเพียงความคิดเห็นและประสบการณ์ส่วนตัวของบุคคลคนหนึ่งหรือกลุ่มหนึ่ง ณ ช่วงเวลาที่ไปใช้บริการนั้นๆ ดังนั้นประสบการณ์ รสชาติ ความชอบและสิ่งที่พบเจออาจแตกต่างกันไปตามสถานการณ์และมุมมองของแต่ละบุคคล ร้านก๋วยเตี๋ยวโปรดปรานต์เป็นร้านก๋วยเตี๋ยวที่เปิดในอำเภอพานมาได้ไม่นานนัก น่าจะประมาณ 3 ปีที่ผ่านมา (ปีนี้ 2569) แล้วร้านนี้อยู่ตรงไหน? ใครที่ขับรถวนๆ อยู่หลังเทศบาลพาน แล้วเห็นต้นหูกวางใหญ่ๆ ยืนตระหง่านอยู่หน้าร้านเล็กๆ ติดกับร้าน Harmony Coffee & Roastery — นั่นแหละ คือ ก๋วยเตี๋ยวโปรดปรานต์ ร้านที่ป้ายเขียนว่า “ก๋วยเตี๋ยวเรือโปรดปรานต์” แต่พอได้ลองชิมแล้ว คอก๋วยเตี๋ยวตัวจริงจะรู้ทันทีว่าจริงๆ มันคือ “ก๋วยเตี๋ยวน้ำตก” ที่เน้นความเข้มของเลือดสดแบบจัดเต็มมากกว่า ทำเลและการเดินทาง ร้านอยู่ที่ เลขที่ 629 ถนนเทศบาล 14…

Disclaimer: เนื้อหาในโพสต์นี้เป็นเพียงความคิดเห็นและประสบการณ์ส่วนตัวของบุคคลคนหนึ่งหรือกลุ่มหนึ่ง ณ ช่วงเวลาที่ไปใช้บริการนั้นๆ ดังนั้นประสบการณ์ รสชาติ ความชอบและสิ่งที่พบเจออาจแตกต่างกันไปตามสถานการณ์และมุมมองของแต่ละบุคคล ถ้าขับรถบนถนนพหลโยธินผ่านอำเภอพานมุ่งหน้าเชียงราย แล้วมองไปทางซ้ายมือแถวๆ เยื้องแยกไฟแดงที่จะแยกเข้าเหมืองง่าและอำเภอป่าแดด คุณจะเห็นร้านอาหารหลังใหญ่ โครงสร้างไม้สไตล์เหนือโบราณ หลังคาสูง ลานหน้าร้านกว้างขวาง — นั่นแหละครับ “เขยอีสาน” ร้านนี้เป็นร้านอาหารอีสานที่อยู่คู่กับเมืองพานมานานอีกร้านหนึ่ง มาเกือบ 20 ปีแล้ว ชื่อร้านที่ไม่ตรงกับสิ่งที่คิดไว้ ก่อนอื่นเลย หลายคนเห็นชื่อ “เขยอีสาน” ก็คงเดาว่าเจ้าของต้องเป็นหนุ่มอีสานที่มาได้ภรรยาเป็นสาวเหนือแล้วเปิดร้านที่นี่ ผมเองก็คิดเช่นนั้น และเคยพาเพื่อนๆไปสังสรรค์เพื่อนคนอื่นๆก็คิดเช่นนั้น แต่มีเซอร์ไพรส์ครับ มันกลับกัน เจ้าของร้านจริงๆ เป็นคนเหนือนี่แหละ แต่ไปแต่งงานกับสาวอีสานแล้วพากันกลับมาเปิดร้านที่บ้านเกิด เลยกลายเป็น “เขย(ของคน)อีสาน” นั่นเอง ฟังแล้วก็แอบขำดีเหมือนกัน แต่คิดไปคิดมาคำที่เขาใช้ก็ถูกแล้วนี่ เขยอีสาน ก็เพราะเขาเป็นเขยของคนอีสาน…

Disclaimer: เนื้อหาในโพสต์นี้เป็นเพียงความคิดเห็นและประสบการณ์ส่วนตัวของบุคคลคนหนึ่งหรือกลุ่มหนึ่ง ณ ช่วงเวลาที่ไปใช้บริการนั้นๆ ดังนั้นประสบการณ์ รสชาติ ความชอบและสิ่งที่พบเจออาจแตกต่างกันไปตามสถานการณ์และมุมมองของแต่ละบุคคล หลายคนที่ผ่านไปผ่านมาบนถนนพหลโยธินเส้นทางระหว่างพะเยากับเชียงราย อาจจะคิดว่าพานเป็นเพียงอำเภอเล็กๆ สำหรับแวะพักรถ แต่ถ้าคุณเป็นสายกินตัวจริง คุณจะรู้ว่าที่นี่มีดีกว่าที่คิด เพราะร้านอาหารในอำเภอพานไม่ได้มีดีแค่ความอร่อยทั่วไป แต่คือความอร่อยที่มีเอกลักษณ์ และที่สำคัญคือ “ความเฉพาะตัว” ขนาดที่ว่าถ้าอยากกินเมนูไหนแล้วให้ได้รสชาติที่ดีที่สุด คุณต้องไปให้ถูกที่ ถูกทาง และถูกปากกับร้านนั้นๆ เท่านั้น! วันนี้ทางเว็บ ที่นี่พาน ขอนำเสนอสุดยอดคัมภีร์ “ที่สุดของเมนูเด็ดอำเภอพาน” ที่คัดมาเน้นๆ จากประสบการณ์ตรงส่วนหนึ่งและรวบรวมจากเสียงสะท้อนและคำร่ำรือของชาวบ้านในอำเภอพานในตลอดหลายปีที่ผ่านมา เนื้อหานี้เราจะโฟกัสกันที่เมนูหลักๆ ที่คนพานกินกันในชีวิตประจำวันเป็นอาหารที่ชาวบ้านกินกันจริงๆ (พวกเมนูเฉพาะกลุ่มที่มีเจ้าตลาดครองอยู่แล้ว อย่างแฮมเบอร์เกอร์ พิซซ่า หรือสุกี้ ชาบู จะไม่ขอรวมในเนื้อหานี้) เป้าหมายของโพสต์นี้ไม่มีอะไรมากไปกว่าการแชร์ประสบการณ์ล้วนๆ เพื่อให้เพื่อนๆ ได้ไปตามรอยความอร่อยแบบไม่ต้องสุ่มให้เหนื่อย แต่ก็ไม่ได้มีเจตนาที่จะแบ่งแยกบรรดาร้านต่างๆ ร้านที่เราไม่ได้เอ่ยถึงในเนื้อหานี้ไม่ได้แปลว่าไม่อร่อยหรือสู้ไม่ได้ ทุกร้านมีความอร่อยในแบบของตัวเอง แต่เราเลือกเาได้ไปทดลองมาแล้วและที่ขึ้นชื่อและหลายคนยอมรับกันแล้วว่าอร่อยจริง…

Disclaimer: เนื้อหาในโพสต์นี้เป็นเพียงความคิดเห็นและประสบการณ์ส่วนตัวของบุคคลคนหนึ่งหรือกลุ่มหนึ่ง ณ ช่วงเวลาที่ไปใช้บริการนั้นๆ ดังนั้นประสบการณ์ รสชาติ ความชอบและสิ่งที่พบเจออาจแตกต่างกันไปตามสถานการณ์และมุมมองของแต่ละบุคคล ถ้าพูดถึง “อำเภอพาน” จังหวัดเชียงราย ภาพในหัวของพวกเราส่วนใหญ่ก็คงหนีไม่พ้นเมืองเงียบๆ วิถีชีวิตเรียบง่าย ทุ่งนา ภูเขา หรือทางผ่านเพื่อจะไปพะเยาหรือเข้าตัวเมืองเชียงรายใช่ไหมครับ? ผมเองก็คิดแบบนั้นมาตลอด จนกระทั่งได้มาเจอกับร้านๆ หนึ่งที่ทำให้ความคิดผมเปลี่ยนไปแบบหน้ามือเป็นหลังมือ ร้านนี้ชื่อว่า “Jack’s Place” ครับ บอกตรงๆ วินาทีแรกที่ได้ย่างก้าวเข้าไปในร้านนี้ ผมงงมากว่า “เฮ้ย! ร้านแบบนี้มาตั้งอยู่ในที่แบบนี้ได้ยังไง?” คือมันดูผิดที่ผิดทางไปหมดครับ นึกภาพตามนะครับ ในซอยเล็กๆ เงียบๆ ของอำเภอพาน ที่รอบข้างคือบ้านคนปกติ แต่ดันมีร้านอาหารฝรั่งที่ตกแต่งจัดเต็ม แสงไฟสวยๆ บรรยากาศเหมือนหลุดออกมาจากหนังฮอลลีวูด หรือเหมือนบาร์ลับในนิวยอร์ก มาตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า มันไม่ใช่แค่ร้านอาหาร แต่มันเหมือน “ประตูโดเรมอน” ที่พอเปิดเข้าไปแล้ว เราจะวาร์ปไปอยู่อีกโลกหนึ่งทันที โลกที่ไม่มีความวุ่นวาย มีแต่ความชิล ความเท่…

Disclaimer: เนื้อหาในโพสต์นี้เป็นเพียงความคิดเห็นและประสบการณ์ส่วนตัวของบุคคลคนหนึ่งหรือกลุ่มหนึ่ง ณ ช่วงเวลาที่ไปใช้บริการนั้นๆ ดังนั้นประสบการณ์ รสชาติ ความชอบและสิ่งที่พบเจออาจแตกต่างกันไปตามสถานการณ์และมุมมองของแต่ละบุคคล ถ้าให้พูดถึงของอร่อยประจำอำเภอพาน จังหวัดเชียงราย เชื่อว่าเกินครึ่งต้องตอบว่า “ก๋วยเตี๋ยว” อย่างแน่นอน เพราะว่าที่นี่มีร้านก๋วยเตี๋ยวมากมาย จะว่าเป็นเมืองหลวงแห่งก๋วยเตี๋ยวของจังหวัดเชียงรายเลยก็ว่าได้หากไม่รวมพื้นที่ตัวเมือง ถึงแม้ว่าช่วงหลังๆมานี้สภาวะเศรษฐกิจของประเทศโดยรวมจะแย่ลงมาก ร้านอาหารรวมถึงร้านก๋วยเตี๋ยวในอำเภอพานปิดตัวลงไปเยอะแต่ แต่การแข่งขันในสมรภูมินี้ดุเดือดไม่เปลี่ยนแปลงไม่ว่าจะอยู่ในสภาวะเศรษฐกิจแบบไหน ชนิดที่เรียกว่าตลาดเป็นพื้นที่ทะเลสีเลือด (Red Ocean) อย่างแท้จริง การที่ร้านก๋วยเตี๋ยวหน้าใหม่จะแจ้งเกิดและยืนหยัดอยู่ได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยแม้แต่น้อย อำเภอพานมีร้านก๋วยเตี๋ยวในตำนานที่ครองใจคนในพื้นที่และนักเดินทางมานานหลายสิบปี ไม่ว่าจะเป็น ร้านตังอา ที่มีชื่อเสียงด้านเส้นและลูกชิ้นทำเองพร้อมน้ำซุปรสกลมกล่อมเป็นเอกลักษณ์ หรือ ร้านก๋วยเตี๋ยวชามโอชา (พานโอชาเดิม) ที่รสชาติอร่อยสูสีชนิดที่ไม่มีใครยอมใคร ร้านก๋วยเตี๋ยวบางร้านไม่ได้อยู่ในเขตอำเภอแต่ก็เป็นที่รู้จักเช่น ร้านก๋วยเตี๋ยวป้าทอน ที่แม้จะอยู่ในซอยลึกแต่ลูกค้าก็ยังดั้นด้นไปไม่ขาดสาย ร้านเหล่านี้เปรียบเสมือนยักษ์ใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ในวงการ และการจะท้าชิงบัลลังก์ของพวกเขานั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย อำเภอพานมีก๋วยเตี๋ยวทุกอย่างแต่ก๋วยเตี๋ยวเรือกลับไม่มีเจ้าไหนโดดเด่นจริงๆ มีเรื่องน่าแปลกอยู่อย่างหนึ่ง ร้านดังระดับตำนานที่กล่าวมาทั้งหมดนั้นบางร้านอายุถึง 70 กว่าปี รวมถึงร้านใหม่ๆ ล้วนเป็นร้าน “ก๋วยเตี๋ยวน้ำใส” แทบทั้งสิ้น แล้วก๋วยเตี๋ยวเรือล่ะ?…

Disclaimer: เนื้อหาในโพสต์นี้เป็นเพียงความคิดเห็นและประสบการณ์ส่วนตัวของบุคคลคนหนึ่งหรือกลุ่มหนึ่ง ณ ช่วงเวลาที่ไปใช้บริการนั้นๆ ดังนั้นประสบการณ์ รสชาติ ความชอบและสิ่งที่พบเจออาจแตกต่างกันไปตามสถานการณ์และมุมมองของแต่ละบุคคล หากย้อนเวลากลับไปเมื่อประมาณ 6 หรือ 7 ปีก่อน เชื่อว่าหลายคนคงจำได้ดีถึงปรากฏการณ์ “หมาล่า” ที่เข้ามาเขย่าวงการสตรีทฟู้ดในเมืองไทย ตอนนั้นไม่ว่าจะหันไปทางไหน ตรอกซอกซอยใด ก็มักจะเจอป้ายไวนิลสีแดงที่มีรูปพริกวางขายกันเต็มไปหมด รสชาติเผ็ดร้อนจนลิ้นชาที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวจากจีน กลายเป็นสิ่งที่คนไทยตื่นเต้นและให้การตอบรับอย่างถล่มทลาย แต่ก็นั่นแหละครับ ธรรมชาติของกระแส อะไรที่มาแรงมากๆ บทจะซาก็เงียบหายไปดื้อๆ จนมาถึงปัจจุบันปี 2568 นี้ เราต้องยอมรับความจริงว่าตลาดหมาล่าเริ่มเข้าสู่ภาวะ “อิ่มตัว” อย่างชัดเจน กระแสความตื่นเต้นแบบเดิมเริ่มลดน้อยถอยลง ร้านที่เคยเปิดเรียงรายกันเป็นดอกเห็ด หลายร้านต้องปิดตัวลงไปตามกาลเวลา เหลือเพียงร้านที่ “ตัวจริง” เท่านั้นที่ยังยืนระยะอยู่ได้ อย่างไรก็ตาม ในความอิ่มตัวนั้นก็ยังมีโอกาสแทรกตัวอยู่เสมอ เพราะถึงแม้รายเก่าจะหายไป แต่ความต้องการของผู้บริโภคที่ยังชื่นชอบรสชาตินี้ก็ยังคงมีอยู่…